Dagboek voor papa – deel 1

Lieve pap,

Gisteren hebben we samen Ajax – PSV gekeken. Niet letterlijk samen, maar toch wel een beetje. Zoals je weet, heb ik jouw Ajax-shirt naar Zuid-Korea meegenomen. Die heb ik over de rugleuning van de bank gehangen met jouw foto erbij. Zodat naar Ajax kijken toch nog vertrouwd voelde.

De wedstrijd was niet om over naar huis te schrijven. Maar God, wat zou ik er graag over naar huis willen schrijven. Naar jou. Zoals we altijd deden. Tijdens wedstrijden lekker heen en weer appen. Onze meningen verkondigen over hoe de scheidsrechter altijd voor de tegenstander lijkt te fluiten, of hoe slecht een van onze buitenspelers een voorzet geeft.

Naar Ajax kijken zal nooit meer hetzelfde zijn. Nooit meer hetzelfde voelen. Nooit meer hetzelfde betekenen. Ajax is Ajax nog, maar toch is het anders. Omdat ik je zo verschrikkelijk mis.

Liefs,

Je zoon

Leave a reply:

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Site Footer